Triple Concerto, Op.56

• English
• Nederlands
• Français

Beethovens Triple Concerto in C (do) groot, Op. 56 is een opmerkelijke compositie met een unieke mix van piano, viool en cello in een grootse orkestbezetting. Dit concerto werd gecomponeerd in 1803 en gepubliceerd in 1807 en is het enige werk dat Beethoven schreef voor meer dan één solo-instrument (en het enige waarin de cello een solo-instrument is).

Elk deel laat de verschillende stemmen van de solo-instrumenten horen, beginnend met een statig en energiek Allegro, gevolgd door een lyrisch en introspectief Largo en eindigend met een pittig Rondo alla Polacca.

Dit concerto getuigt van Beethovens inventieve geest, waarbij elegantie en kracht worden gecombineerd terwijl de grenzen van wat een concerto kan zijn worden verlegd. Het ongebruikelijke trio solisten creëert een rijk samenspel van texturen, waarbij de cello vaak een bijzonder prominente rol inneemt.

Hoewel het werk aanvankelijk gemengde reacties kreeg, is het sindsdien een geliefd onderdeel van het concertrepertoire geworden, bewonderd om zijn muzikale complexiteit en innovatieve structuur. Met zijn mix van lyrische schoonheid en technisch brio blijft Beethovens Triple Concerto het publiek boeien en biedt het een levendig voorbeeld van het genie van de componist tijdens een van zijn meest creatieve periodes.

Anekdote

Een charmante anekdote rond Beethovens Driedubbelconcert gaat over de beoogde uitvoerders van de componist. Zijn vroege biograaf Anton Schindler beweerde dat Beethoven de pianopartij schreef met zijn jonge leerling, de toekomstige aartshertog Rudolf van Oostenrijk, in gedachten.

Om tegemoet te komen aan de capaciteiten van de aartshertog maakte Beethoven de pianopartij iets minder veeleisend dan zijn gebruikelijke concerten, zodat de koninklijke student met vertrouwen kon optreden. Er is echter geen bewijs dat Rudolf het werk ooit heeft uitgevoerd en het is twijfelachtig of de 17-jarige Rudolph al de virtuositeit had om het concert te spelen. (Schindler woonde in die tijd niet in Wenen, dus gebruikte hij een mondelinge getuigenis die niet te verifiëren is).

Het concerto ging in 1808 in première en werd opgedragen aan een andere opdrachtgever: Prins Joseph Franz Maximilian Lobkowitz. Maar de eerste uitvoering was een privé concert in 1805, waarbij Beethoven de pianopartij vertolkte (en waarschijnlijk zelf dirigeerde).