Orchestral Suite No.3 in D major, BWV 1068

• English
• Nederlands
• Français

Johann Sebastian Bachs Orkestsuite Nr. 3 in D majeur, BWV 1068 is een prachtig voorbeeld van barokke pracht en verfijning, met een even opmerkelijke compositiegeschiedenis. J.S. Bach schreef rond 1730, tijdens zijn tijd in Leipzig, de partijen voor de eerste viool en de basso continuo. Zijn zoon, C.P.E. Bach, voegde de partijen voor trompet, hobo en pauken toe, terwijl Johann Ludwig Krebs (leerling van Bach) de partijen voor de tweede viool en de altviool uitschreef.

De suite straalt een feestelijke en uitbundige sfeer uit, versterkt door de rijke orkestratie. Met de toevoeging van trompetten, hobo's en pauken aan de strijkers creëerde C.P.E. Bach een compositie die groots en ceremonieel aanvoelt. Van de statige opening tot de levendige dansbewegingen stroomt de muziek met zowel gratie als energie. Maar het is niet alleen de instrumentatie die deze suite bijzonder maakt; het is de balans tussen het vrolijke karakter en de diepgang in elke noot.

Eén deel van de suite heeft een bijna legendarische status bereikt: de tweede beweging is de beroemde Aria, een serene en vloeiende melodie die een van de meest herkenbare werken in de klassieke muziek is geworden. Deze melodie weerklinkt in concertzalen en zelfs in de populaire cultuur, en heeft zo een vaste plek veroverd in de harten van luisteraars wereldwijd.

De Orkestsuite Nr. 3 blijft een schitterend voorbeeld van Bachs meesterlijke vakmanschap. Het is zowel een feestelijke viering als een bewijs van zijn vermogen om zelfs de eenvoudigste dansvormen tot diepgaande muzikale ervaringen te verheffen. Dankzij het ingenieuze maar toegankelijke ontwerp blijft de suite luisteraars fascineren en is het een van Bachs meest blijvende werken.

In Synchestra’s editie van dit werk kunnen musici kiezen of ze willen spelen met de originele versie voor alleen strijkers van J.S. Bach, of met de “uitgebreide” versie van zijn zoon Carl Philipp Emanuel.

Anekdote

Een interessante anekdote over Bachs Orkestsuite Nr. 3 draait om de beroemde Aria. In de late 19e eeuw maakte violist August Wilhelmj een bewerking voor soloviool en strijkers, waarmee het werk bekend werd als Air on the G String (Air auf der G-Saite). In deze bewerking wordt de hele melodie gespeeld op de laagste snaar van de viool, wat het stuk een nog intiemer en lyrischer karakter gaf.